เกี่ยวกับคุณภาพดิน มีการใช้ประโยชน์จากการใช้ที่ดินเพื่อการเพราะปลูกข้าวกับ ข้าวโพดและพืชผักสวนครัวต่างๆ ชาวบ้านส่วนใหญ่จะมีที่ดินครัวเรือนละหลายแปลง และมีวิธีการสับเปลี่ยนในการทำการเกษตรในที่ดินแบบหมุนเวียน คือ ที่ดินในแต่ละปีจะปลูกข้าวโพดเสร็จแล้วก็จะปล่อยทิ้งไว้อย่างน้อย ๓ ปี แล้วไปทำแปลงอื่นก่อน เมื่อครบ ๓ ปีก็จะกลับมาทำแปลงเก่าเช่นเคย เมื่อเป็นเช่นนี้จึงทำให้คุณภาพของดินดีขึ้น พืชผักที่ปลูกจึงไม่ต้องคำนึงถึงค่าใช้จ่ายเกี่ยวกับปุ๋ย หรือสารเคมีจำพวกยาฆ่าหญ้าและฆ่าแมลง เนื่องจากการปลูกข้าวกับข้าวโพดมีไว้เพียงเพื่อการบริโภคและเลี้ยงสัตว์ มิได้ทำเป็นการค้าจึงไม่ค่อยคำนึงถึงผลผลิตที่ได้ ทำให้ลดปัญหาของการที่จะทำให้ดินเสื่อมโทรมเพราะสารเคมีต่างๆ
การมีกรรมสิทธิ์ในที่ดินทำกิน พบว่าทุกครัวเรือนจะมีที่ดินเป็นของตนเอง และการถือครองในที่ดินชาวบ้านก็จะรู้กันตามพฤตินัยว่าเป็นของใคร ดั้งนั้นจึงไม่พบปัญหาความขัดแย้งที่เรื่องดินสำหรับทำกิน READ MORE »

“ยูซองอ่าดะ” และผู้นำทางครอบครัวที่เป็นแม่ “ยูซองอ่ามะ” ที่สามารถเป็นหลักให้กับครอบครัวของตนเอง ให้สามารถดำรงชีพไปตามวิถีชีวิตของสังคมระดับหมู่บ้าน การรับผิดชอบของผู้นำครอบครัว จึงต้องพึ่งพาฝ่ายชายซึ่งเป็นหัวหน้าครอบครัว แต่การตัดสินในเรื่องเกี่ยวกับชื่อเสียงวงศ์ตระกูล กลับไปตกอยู่กับผู้อาวุโสหรือ “ผ่ายึ” มากกว่า ลักษณะทางครอบครัวเป็นครอบครัวขยาย แต่จะอยู่ร่วมกันภายในเขตรั้วเดียวกันกับพ่อแม่ฝ่ายชาย ดังนั้นการทำงานหนักนอกบ้าน เช่น การทำไร่ทำสวน จึงเป็นหน้าที่ของลูกชายกับลูกสะใภ้เป็นส่วนใหญ่ ส่วนการรับจ้างทำงานต่างถิ่นอยู่กับลูกชาย อย่างไรก็ตามภาระหน้าที่ของคนในครอบครัว กลุ่มชาติพันธุ์อาข่าบ้านแม่จันใต้ ต่างก็ช่วยกันทำงาน มีการแบ่งหน้าที่กันอย่างชัดเจน ภาระในการจัดการเรื่องภายในครอบครัวเป็นหน้าที่ของภรรยา เช่น การหุงหาอาหาร การดูแลบุตร เครื่องแต่งกายของคนในครอบครัว ส่วนเรื่องการจัดการเกี่ยวกับทรัพย์สินฝ่ายชายจะเป็นผู้รับผิดชอบ เนื่องจากกลุ่มชาติพันธุ์อาข่าโดยทั่วไป จะให้ความสำคัญเคารพผู้เป็นสามี READ MORE »